تبليغاتX
غروب قابیل
 

آری

     تا عدل راهی نیست...

 

+ نوشته شده توسط هابیل در جمعه پانزدهم آبان 1388 و ساعت 23:23 |
                               

چند روز پیش مطلب تلخی را از رادیو شنیدم بدین مضمون که:

دیرینه شناسان اجساد کودکانی را پیدا کردند که ، چند قرن پیش، به بدترین شکل ممکن برای اربابان و خدایگان قربانی شده بودند.

خبر تلخ و عحیبی بود !

قاعدتا قاتلان آن کودکان بی گناه ، خود را بسیار نیز تحویل میگرفته اند چون بنام عبادت ! جنایت کرده بودند.

مسبب اصلی این واقعه ی تاسف برانگیزدر اعصار پیشین چه بوده است؟

آیا وزن مهر و عاطفه در گذشته کمتر از حال بوده!؟

آیا هم اکنون نیز نیستند کسانی که بنام حامیان حقوق بشر!  کودکان بی گناه را قربانی اربابان خویش می نمایند؟

آری!

 هر جا که بشر خود را محور هستی فرض کرده و از مسیر فطرت خویش خارج شده ، کم کم جای ارزشها و ضد ارزشها در نظرش واژگون شده ، و به مرحله ی حیوانی و بل هم اذل سقوط کرده است. بررسی تاریخ ایدئولوژی ها و مکتبهای بشری و سرانجام آنها بهترین گواه این مطلب است.

آیا زمان آن نرسیده که دریابیم پیروی از مکتبهای بشری فقط ایجاد زاویه ای از مسیر فطرت است؟

آیا جهان به رهبری یک انسان کامل در مسیر تکامل و رفع موانع سعادت واقعی خود نیازمند نیست؟

 

+ نوشته شده توسط هابیل در سه شنبه پنجم آبان 1388 و ساعت 17:14 |

بزرگترین موفقیت شیطان مطرود ، این دشمن قسم خورده ی انسان ، تغییر هدف زندگی و جلوه دادن نیازهای غیر واقعی و سرگرم کننده ، بجای پرداختن به نیازهای واقعی آدمی در راه رسیدن به تکامل است.

 

 گاه مطلب بی ارزشی در مسیر زندگی چنان موضوعییت پیدا می کند که انسان  بطور کلی فراموش می کند که  " از کجا آمده و آمدنش بهر چه بود!

 

تحصیل

          

                    ازدواج

                          

                                  اشتغال...

 

گاهی انسان از این هم بدبختتر می شود                       

 

                                  شهوت

                         

                       مقام

 

               

  ...ثروت

 

+ نوشته شده توسط هابیل در دوشنبه سیزدهم مهر 1388 و ساعت 23:3 |
بخشی از فرمایشات مقام معظم رهبری در خطبه های روز عید فطر :

                                 

                                                                                                                         

اين نماز روز عيد فطر به يك معنا شكرانه‏ى نعمت الهى در ماه رمضان است. شكرانه‏ى اين ولادت جديد است. در نماز عيد فطر بارها به خداوند عرض ميكنيم: «ادخلنى فى كلّ خير ادخلت فيه محمّدا و آل محمّد»؛ ما را به آن بهشت مصفاى ايمان و اخلاق و عمل كه اين برگزيدگان را در آن جا دادى، وارد كن. «و اخرجنى من كلّ سوء اخرجت منه محمّدا و آل محمّد صلواتك عليه و عليهم»؛ از آن دوزخ عمل ناشايست، اخلاق ناشايست، عقيده‏ى ناشايست كه اين بزرگواران و عزيزان عالم خلقت را از آن محفوظ و مصون نگاه داشتى، ما را خارج كن. اين هدف بزرگ را براى خودمان در روز عيد فطر ترسيم ميكنيم، آن را از خدا طلب ميكنيم و خودِ ما هم البته وظيفه داريم، تكليف داريم كه سعى كنيم، تلاش كنيم كه در اين صراط مستقيم بمانيم. اين همان تقواست.

اگر خداى متعال راه توبه را به روى بندگان باز نميكرد، وضع ما بندگان گنهكار خيلى بد ميشد. انسان تحت تأثير غرائز انسانى، هوى‏هاى نفسانى دچار خطا ميشود، دچار لغزش ميشود و گناه ميكند. هر كدام از اين گناهان زخمى بر پيكره‏ى دل و جان ما وارد ميكند. چه كار ميكرديم اگر راه توبه نبود؟

 فضاى جامعه را فضاى برادرى، مهربانى، حسن ظن قرار بدهيم. من هيچ موافق نيستم با اينكه فضاى جامعه را فضاى سوءظن و فضاى بدگمانى قرار بدهيم. اين عادات را از خودمان بايد دور كنيم. اينكه متأسفانه باب شده كه روزنامه و رسانه و دستگاه‏هاى گوناگون ارتباطى - كه امروز روزبه‏روز هم بيشتر و گسترده‏تر و پيچيده‏تر ميشود - روشى را در پيش گرفته‏اند براى متهم كردن يكديگر، اين چيز خوبى نيست؛ اين چيز خوبى نيست، دل ما را تاريك ميكند، فضاى زندگى ما را ظلمانى ميكند.

تهمت زدن به يك شخص گناه است، تهمت زدن به يك نظام اسلامى، به يك مجموعه، گناه بسيار بزرگترى است. پروردگارا ! با تقواى خود ما را از اين گناهان دور كن. 

 روز قدس چيز كوچكى نيست. روز قدس يك روز جهانى است. يك پيام جهانى هم دارد. نشان‏دهنده‏ى اين است كه امت اسلامى اولاً زير باز ظلم نميرود، ولو اين ظلم از پشتيبانى بزرگترين و قدرتمندترين دولتهاى عالم برخوردار باشد

توصيه ميكنم كه براى دهه‏ى پيشرفت و عدالت، همه خودشان را آماده كنند. ما احتياج داريم به جهش در اين راه. ما عقب‏ماندگى زياد داريم. با رفتار معمولى نميشود به نقطه‏ى مطلوب رسيد؛ ما به جهش احتياج داريم.

اين جهش، ايمان ميخواهد، اخلاص ميخواهد، هماهنگى ميخواهد، همكارى نيروها را با يكديگر لازم دارد. قواى سه‏گانه با هم همكارى بكنند، همدلى كنند، به هم كمك كنند؛ مردم به مسئولين، بخصوص به قوه‏ى مجريه كه وسط ميدان است كمك كنند،

بر روى يك نقطه‏ى بخصوص هم تاكيد ميكنم در ميان كارهائى كه بايد انجام بدهيم و آن نقطه، علم است. چند سالى است كه حركت علمى در كشور آغاز شده است. نخبگان نگذارند اين حركت كند شود يا خداى ناكرده متوقف شود؛ پيش برويد. حوزه و دانشگاه در اين مورد مسئوليت سنگينى دارند. استاد و دانشجو همه مسئوليت دارند. راه علم را بايد دنبال كنيد. اگر ملتى نتواند در ميدان علم و پيشرفت علمى و خطشكنىِ علمى پيشرفت كند، كلاهش پس معركه خواهد ماند.

اگر مى‏بينيد كسانى آگاهانه، بى‏پروا در دنيا ظلمِ آشكار ميكنند، اين به پشتوانه‏ى علمشان هست. علم است كه براى آنها ثروت به وجود آورده است، قدرت سياسى به وجود آورده است، نفوذ در دنيا و در مناطق گوناگون عالم به وجود آورده است. كليد پيشرفت، علم است. نگذاريد حركت علمى متوقف بشود

در پایان مقام معظم رهبری به سال اصلاح  الگوی مصرف اشاره  نمودند و خواستار تلاش بیشتری از سوی مردم و مسئولان در این زمینه شدند.

                              

+ نوشته شده توسط هابیل در دوشنبه سی ام شهریور 1388 و ساعت 21:19 |

میلیاردها انسان دارای ویژگیهای بدنی و روحی متفاوت در شرایط مختلف طبیعی و  اجتماعی روی این کره ی خاکی زندگی میکنند . بنا بر گواه تاریخ  شناخت شقاوت و سعادت انسان  و ارائه ی بهترین برنامه و متد برای رسیدن به این سعادت و همچنین شناخت روابط گوناگون بین انسانها و وضع بهترین قوانین میان آدمیان ، و احاطه بر  همه ی این امور چیزی نبوده که بشر قرن ۲۱   هنوز هم آنرا دریافته باشد .

 شکست های پی در پی ایسم ها و مکاتب بشری بیان کننده ی این حقیقت اند که وقت آن رسیده که مدعیان نجات انسان ، در ناتوانی ارائه ی برنامه ی سعادتش زبان اعتراف بگشایند و بابت همه ی اعصاری که مدعی نجات خویش از شقاوت ابدی گردیده اند از بشریت عذرخواهی کنند.

آری سالیانی ست که پژوهشها و تلاشهای بشری هنوز نتوانسته است نظام حقوقی واحدی برای خود تعریف کند و این در حالیست که هر روز بر پیچیدگی روابط حاکم میان انسانها افزوده میگردد.

سعادت ، در قوانین فعلی بشری بمعنای سعادت کوتاه دنیوی ست و این صاحبان نابخردی در همین زمینه هم نانوفق بوده اند وفقر و ناعدالتی حاکم ،  بهترین شاهد این مدعاست!

هر جا هم که دانش بشری توانسته موفقیتهای در وضع و اجرای قوانین بشری بدست آورد جز با پشتوانه ی  دستورات و فرامین الهی پیامبران نبوده است.

آیا جز با وجود یک منجی الهی میتوان خسارت حاصل از همه ی  این دوران عدم اعتماد بر قوانین الهی که متضمن سعادت دنیوی و اخروی ست ُ را جبران نمود ؟

                                                                                       

                               

 

+ نوشته شده توسط هابیل در یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388 و ساعت 13:44 |
            این المهدی؟

این جمعه هم آمد و رفت ...   و از یوسف فاطمه(س) هم خبر نیست

                               

اگر ما مانند حضرت مهدی(عج) به اندازه ی توان خود در هدایت مردم تلاش و کوشش کنیم ، آیا امکان دارد که مورد عنایت"عین الله الناظره" (چشم بینای خداوند متعال) امام زمان(عج) نباشیم؟

اگر در راه آن حضرت باشیم ، چنانچه به ما بد وناسزا هم بگویند ویا سخره نمایند ، نباید ناراحت شویم ، بلکه  همچنان باید در " راه حق" ثابت قدم باشیم

مرحوم آیت الله بهجت

+ نوشته شده توسط هابیل در جمعه بیستم شهریور 1388 و ساعت 22:6 |

در پست قبلی گفته شد:

در جهان بینی اسلامی جایی برای تساهل و تسامح وجود ندارد.

اصول اسلام به نحوی پایه ریزی شده است که راهی برای استحاله یک مسلم واقعی در برابر کجرویها نمیگذارد.

اعتقاد به توحید و معاد و نبوت مانع جدی اتخاد رویکرد مسامحه و تسلیم در مقابل ناهنجاریهاست . زیرا اعتقاد به توحید و اینکه همه ی هستی مخلوق و در ید قدرت خداست و چنین خالق توانایی از که از هر کاستی و عیبی مبراست ، شر و خیر را با فرستادن پیامبرانش برای بشر مشخص کرده و جزا و پاداش برای آن اعمال در روز معاد  قرار داده است ، مانع از بی تفاوتی انسان در برابر مسائل مختلف میشود.

در مکتب اسلام نه ترس از عواقب در افتادن با خطا و کجروی ، و نه یأس از عدم نتیجه ی مبارزه با منکر ، و نه مصلحت سنجی و منفعت طلبی ، مانع مبارزه و اعراض از کجرویها نیست.

اصل امر بمعروف و نهی از منکر اجازه نمیدهد که یک مسلمان در مقابل انحرافات و ناهنجاریهای رویکرد منفعلانه و مسامحه کارانه ای داشته باشد.

 سردار آزادگی امام حسین (ع) فرمودند "مسلمان نیست کسیکه منکری را ببیند و آن را نهی نکند"

 

                                              
+ نوشته شده توسط هابیل در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 و ساعت 1:48 |